Polskie Forum Bezpieczeństwa

Wiedza, Niezależność

06 sierpnia 2014

Programy modernizacyjne Sił Zbrojnych Republiki Argentyny

 

Sytuacja argentyńskich sił zbrojnych jest wyjątkowo złożona. Argentyna to jeden z największych krajów świata, posiadający olbrzymie złoża surowców naturalnych (wliczając w to niewykorzystaną Antarktykę oraz niektóre obszary sporne, takie jak Malwiny), który nie poczynił jednak żadnych poważnych inwestycji w obronność w ciągu ostatnich 30 lat. Sytuacja ta doprowadziła do tego, że pomimo wprawienia świata w podziw w 1982, podczas walk z Wielką Brytanią o Malwiny, Argentyna posiada słabo kiepsko siły zbrojne, a wyszkolenie armii i floty stoi na niskim poziomie. Obecnie realizowanych jest wiele programów modernizacyjnych w trzech rodzajach sił zbrojnych, ale ich postęp jest bardzo powolny i w większości przypadków nie zapewnia realizacji wszystkich potrzeb.

 

Armia

Główny program modernizacyjny armii argentyńskiej dotyczy 220 czołgów TAM (Tanco Mediano Argentino). Pierwszy zmodernizowany wóz został przedstawiony po raz pierwszy, po wielu latach pracy, w 2013. Obecnie program jest na etapie prowadzenia testów zastosowanych rozwiązań, zawierających najnowsze technologie. Wojsko modernizuje również park samochodowy, wprowadzając do służby nowe, lokalnie produkowane ciężarówki Mercedes Benz, lekkie pojazdy Gaucho oraz małą ilość Humvee i brazylijskich samochodów terenowych Agrale Marruá. W ostatnich latach nastąpiły małe postępy w pracach nad nową, lekką armatą kal. 105 mm. Siły Zbrojne aktualnie mają poważne braki w systemach przeciwlotniczych. Posiadają tylko armaty kalibru 20 i 35 mm oraz kilka naramiennych przenośnych zestawów przeciwlotniczych starego typu, w większości niesprawnych. Wyrzutnie rakietowe kal. 127 mm CP-30 były jednym z kilku nowych rozwiązań w sektorze artyleryjskim. Mała partia tych systemów, w zmodernizowanej wersji, została oddana do użytku po 30 latach prac. Natomiast lotnictwo wojsk lądowych poszukuje następców dla starych samolotów OV-1D Mohawk. Mogłyby to być Diamondy DA-42, ale w tej materii nie zawarto jeszcze żadnego porozumienia. Ponadto oficjalnie poinformowano, że realizacja umowy na 20 śmigłowców AB-206, mających pełnić funkcje łącznikowe i rozpoznawcze, jest opóźniona. Flota śmigłowców UH-1H jest stopniowo modernizowana do wariantu Huey 2.

 

Marynarka wojenna

Flota, bardzo dobrze wyposażona w późnych latach 1970. i wczesnych 1980., od dekady cierpi na braki finansowe, co powoduje, że większość okrętów jest niesprawna. Poza tym lodołamacz Almirante Irizar, jeden z najważniejszych okrętów – w kontekście argentyńskich aspiracji antarktycznych, ciężko ucierpiał w pożarze w 2007, a jego naprawa wciąż nie została ukończona, mimo że pierwotnie trwać miała 3 lata. Niszczyciel Typ 42 Santísina Trinidad, wyłączony ze służby w późnych latach 1980., zatonął w swojej bazie, gdzie czekał na remont i przekształcenie na okręt-muzeum. Jedyny program obejmujący nowe okręty, dotyczący pięciu pełnomorskich jednostek patrolowych Fassmer OPV 80, został rozpoczęty we wczesnych w latach 2000., ale pomimo wielu zapewnień, pod ich budowę żadnej stępki dotąd nie położono. Również zapowiadane ukończenie dwóch okrętów podwodnych TR1700, będących w budowie od lat 1980., nigdy nie doszło do skutku. Trzy inne okręty podwodne zostały w tym czasie przywrócone do służby. Flota straciła większość swojego potencjału wraz z zakończeniem służby przez lotniskowiec, okręty desantowe i niszczyciele min. Mimo wielu złożonych ofert, dotyczących zakupu okrętów desantowych, nie zostały podjęte żadne decyzje. Lotnictwo morskie jest również w bardzo złym stanie. Dotyczy to uziemionej floty samolotów Super Etendard, niezdolne do lotu są prawie wszystkie maszyny Turbo Tracker, P-3 Orion oraz śmigłowce Eurocopter Fennec i Sea Kings. Wycofane samoloty szkolne Embraer Xavante nie zostały zastąpione nowymi. Piechota morska modernizuje swoje pojazdy desantowe AAV-7, ale w bardzo powolnym tempie.

 

Lotnictwo

Wojska lotnicze nie mają realnego potencjału bojowego, by zapewnić bezpieczeństwo przestrzeni powietrznej kraju, i ciągle opierają się na starych Mirage III, IAI M-5 Finger i A-4 Fightinghawk (do lotu jest zdolnych mniej niż 5 samolotów każdego typu). Maszyny te są przestarzałe technicznie i nie są zdolne do przenoszenia oraz używania nowoczesnego uzbrojenia. Zakup ich następców jest od dłuższego czasu tematem dyskusji, ale rząd nie podjął żadnych wiążących decyzji. Samoloty szturmowe Pucará również wymagają niezwłocznej modernizacji oraz wymiany silników, po tym gdy okazało się, że nie ma do nich części zamiennych. Jeśli chodzi o lotnictwo transportowe, siły zbrojne potrzebują średnich i lekkich maszyn, ale nie planuje się innych zakupów po nabyciu czterech samolotów Saab 340 przeznaczonych do zabezpieczenia przewozów pasażerskich. Flota samolotów transportowych C-130 Herkules jest modernizowana, ale niesłychanie powoli. Lotnictwo zostało zasilone dwoma śmigłowcami Mi-171, ale oczekiwane dalsze zamówienia nie zostały złożone. Nabyto jednego Bella 412, ale zakup drugiego śmigłowca jest opóźniony. Nie ma planów pozyskania innych śmigłowców, choć istnieje potrzeba zastąpienia wycofanych UH-1H oraz starych SA 315B Lama i Bell 212.